Hoe werkt dat nou eigenlijk?

De foto’s die ik maak ontstaan met een bijzondere camera: een grootformaatcamera. Het beeld dat ik zie staat ondersteboven, en om het goed te bekijken moet ik onder een zwarte doek kruipen. Het resultaat is altijd precies 10×12 cm, omdat dat het maximale formaat van de camera is.

In plaats van op film te fotograferen, werk ik direct op fotopapier. Dat papier keert het beeld zelf om, waardoor de ontwikkeltijd heel kort is en je het hele proces van dichtbij kunt meemaken in de donkere kamer. Binnen twee minuten verschijnt de foto voor je ogen. Daarna mag je hem zelf fixeren en spoelen. Zodra hij droog is, krijg je hem mee in een mooie envelop.

Wat dit zo bijzonder maakt?

Met zo’n camera werken is voor veel fotografen te omslachtig: groot, duur en lastig in gebruik. En fotograferen op papier in plaats van film maakt het nog uitdagender, want het vraagt extreem veel licht en nauwkeurigheid. Na veel experimenteren heb ik een manier gevonden waarop ik tóch dit soort unieke portretten kan maken – en die ervaring wil ik graag met jullie delen.